posted on 06 Jul 2009 16:49 by besoar in Otiose
วันศุกร์ที่ผ่านมา เพื่อนเราแข่งบอล
เราก็เลยไปเชียร์ ครึ่งหลังผ่านไปซักพัก
ก็ 2 : 5 ฝ่ายเราได้ 2 อ่ะดิ ใจแป้วเลย
ก่อนหมดเวลา ฝ่ายเรายิงได้จนชนะ 7 : 5
ก็เลยดีใจมากไปหน่อย เชียร์หนักไปหน่อย
เจ็บคอเลย =_=
แล้วตอนกลางคืน เราก็อาบน้ำอะไรเสร็จแล้ว
แต่มันยังไม่อยากนอน นั่งอ่านการ์ตูนไปเรื่อย
พอง่วงหนักๆก็ประมาณเที่ยงคืน
เลยนอนได้ซักที
ตื่นมาวันเสาร์ ปรากฎว่าเป็นไข้ซะงั้น
ทั้งเจ็บคอ ทั้งเป็นไข้ หนักเลยเรา
เราก็เลยต้องไปหาหมอ เอายาแก้เจ็บคอ
เราก็หวังว่าเราจะไม่เป็นหวัด 2009
วันอาทิตย์ ยิ่งกว่าวันเสาร์อีก
เราวัดไข้ตอนกลางวันได้ 38.5 องศา
พอตอนเย็นได้ 40 องศา โหเครียด
เป็นไข้ข้ามวันเลย
และวันนี้วันจันทร์แล้ว ไข้หายแล้ว
เย้ \(^.^)/
posted on 26 Jun 2009 16:56 by besoar in Otiose
ทุกอย่างอยู่แค่ห้วงความคิด
ถ้าเราไม่รู้จักหมุนเปลี่ยนห้วงคิด
โลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่ศัตรูกับคนทรยศ
แต่ถ้าหมุนเปลี่ยนความคิดสักนิด
โลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่เพื่อน
ช่วงนี้มีความสุขดีจริงเลย
อาจจะเพราะความคิดมันเปลี่ยนไป
อารมณ์ก็เลยเปลี่ยนไป
การทำใจยอมรับ หรืออะไรอาจจะมีมากขึ้น
ต้องขอบคุณนิยายเรื่อง
The thief of Baramos
ที่บางทีก็ทำให้เปลี่ยนมุมมองความคิดไปได้บ้าง
ก็อย่างว่าอยู่ที่ความใจกว้างว่ามีมากแค่ไหน
อย่างที่เขาบอกว่า
คนเรานะ มีเหตุผลที่มาต่างกัน
จึงมีการกระทำต่างกัน ความคิดต่างกัน
ในโลกนี้จริงๆ ไม่มีถูกไม่มีผิด
มุมเรามอง เราว่าเขาทรยศ ทำผิด
มุมมองเขา อาจจะทำตามหน้าที่ ไม่ผิด 
Besoar
posted on 21 Jun 2009 12:26 by besoar in Otiose
ครั้งหนึ่ง ฉันเคยมีแมวชื่อเจิน ที่จริงแล้ว
ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นแมว แต่คิดว่าเป็นเพื่อนต่างหาก
เจินเป็นแมวพันธุ์ขาวมณี มีขนสีขาว
นัยน์ตาข้างหนึ่งเป็นสีเหลืองอ่อน ส่วนอีกข้างเป็นสีฟ้า
เจินเป็นแมวแก่อายุ 10 กว่าปีแล้ว
เราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ฉันอยู่ประมาณ ป.3 ได้
ตอนที่เจินจากไปตลอดกาลก็คือวันที่ 5 เดือน 5 ปี 50
คืนก่อนวันนั้น เจินไม่สบาย ไม่ใช่ว่าเป็นไข้
หากแต่ตากำลังจะบอด เพราะแผลที่ก็ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร
แม่ไม่อยากให้เจินเข้าบ้าน เพราะเปลือกตา
ที่เป็นแผล มีเลือดหยดอยู่ ภาพที่เห็นมันทรมานใจฉัน
แล้วพี่ก็พูดขึ้นว่า เดี๋ยวตอนกลางคืน เจ้าม่อนก็เอาเข้าบ้าน
ใช่แล้ว คืนก่อนๆ ก็ทำอย่างนั้นจริงๆนั่นแหละ
แต่ฉันไม่ชอบให้ใครมาพูดอย่างนี้ ฉันก็เลยประชดไม่เอาเข้าบ้าน
พร้อมกับบอกเจินในใจว่า ไว้พรุ่งนี้ค่อยเข้านะเจิน
แล้ววันต่อมา ฉันก็ไม่ได้เจอเจิน แต่วันนี้ต้องไปงานบวช
ขณะกลับ เพื่อนบ้านก็โทรมาบอกว่า เจินตายแล้ว
จะให้ฉันทำอย่างไรได้ หน้ามันชา ใจมันเจ็บ
มันทำให้ฉันรู้ว่า
การประชดประชัน มีแต่ทำให้เสียใจ แต่การที่เราตัดสินใจทำไปแล้ว
จะมาเสียใจภายหลังทำไม ถึงแม้ผลที่ได้จะ เลวร้าย แต่บางทีมันอาจจะดีก็ได้
มีชีวิตเพื่อความสุข บนความสุข ที่นึกเมื่อใดก็มีรอยยิ้มเปื้อนหน้า เพราะทุกอย่างไม่มีตลอดไป
Besoar
edit @ 21 Jun 2009 13:01:57 by besoar
edit @ 23 Jun 2009 17:17:14 by besoar
edit @ 26 Jun 2009 17:10:49 by besoar
